Avalon » Historia uniwersum » Epoka Nowożytna

Epoka Nowożytna

Początek epoki:
XVI wiek
Koniec epoki:
XVIII wiek
Opis:
Około roku 1500. badający wody mórz antarktycznych brytyjski okręt rozbił się na górach lodowych, a jeden z ocalałych marynarzy został porwany przez ciepłe prądy morskie i dotarł do wybrzeży Savage Land. Wędrując przez dżunglę, dotarł do świątyni Garokka i napił się wody ze znalezionego tam pucharu, dzięki czemu stał się nieśmiertelny. Udało mu się wrócić do domu, gdzie zdał sobie sprawę z klątwy, jaka go dotknęła, a gdy stracił wszystkich bliskich, spędził wieki na oszukiwaniu śmierci. Z czasem jego skóra stała się podobna do kamienia, przez co zyskał przydomek Petrified Man.

W połowie XVI w. Dracula został odnaleziony i zabity przez niejakiego Salomona Kane'a, lecz wkrótce został przywołany przez cygańskich czarowników i przeniósł się do zamku w wąwozie Borgo.

W 1610. roku pewien obcy z wymiaru Coconut Grave skontaktował się z Wiliamem Szekspirem, inspirując go do stworzenia postaci Ariel w sztuce "Burza".

Na przestrzeni wieków, wielu czarowników i wiele czarownic uciekło przed prześladowaniem z Europy do Ameryki, gdzie założyli własną osadę - Salem. Ich spokój został jednak zakłócony w 1692 roku, kiedy przez miasto przetoczyła się fala procesów i morderstw magów. Pozostali przy życiu czarownicy przenieśli się na zachód Ameryki i założyli tam New Salem.

W roku 1700. ufundowano Akademię Massachusetts. W tym samym okresie, grupa osadników holenderskich rozpoczęła budowę miasta, które w przyszłości stało się znane pod nazwą Nowy Jork. W Europie, hrabia Sabbat rozpoczął budowę Haasenstadt - przyszłej stolicy Latverii.

Około roku 1762., Dracula przeniósł się do Francji. W Anglii ufundowano elitarny klub rozrywkowy o nazwie Hellfire Club. W latach siedemdziesiątych XVIII wieku, wielu członków tego klubu przeniosło się do Ameryki, a dla zachowania tradycji otworzyli filię Hellfire Clubu na Manhattanie.

Gdy rozpoczęła się Rewolucja, Dracula opuścił Francję i wrócił do swego zamku w Transylwanii. Wkrótce odzyskał znaczną część dawnego terytorium, opór stawił mu jedynie baron Russoff.

Mniej więcej w końcu XVIII wieku, statki rasy Galadorian trafiły do obszaru o nazwie Dark Nebula, gdzie zostały zaatakowane przez zdegenerowany szczep Skrullów, nazywany Dire Wraiths, oraz przywołaną przez nich mistyczną istotę o imieniu Deathwing. Dowiedziawszy się o ataku, przywódca Galadorian rozkazał wytępić Dire Wraiths i w tym celu stworzono z ochotników grupę cybernetycznych wojowników, znanych jako Spaceknights, zaś pierwszy z nich nosił imię Rom. W wielkiej bitwie, Deathwing oraz większa część floty Dire Wraiths zostały zniszczone, jednak Spaceknights postanowili wyłapać wszystkich jej przedstawicieli i uwięzić w wymiarze Limbo. Zajęło im to kilka następnych stuleci.

Student uniwersytetu w Ingostadt - Victor Frankenstein, w wyniku swoich badań nad elektrycznością zdołał przywrócić do życia martwe tkanki. Dla ukoronowania eksperymentów stworzył z fragmentów zwłok potwora, któremu dał życie. Frankenstein bał się jednak własnego tworu i wygnał go ze swojego zamku, a ten błąkał się po okolicy, samą swoją obecnością strasząc mieszkańców i wzbudzając wrogość. Wrócił więc do zamku, aby zmusić Frankensteina, by stworzył mu partnerkę, ten zaś zgodził się początkowo, ale później zniszczył ją, obawiając się powstania nowej rasy potworów. Wściekły potwór wymordował jego bliskich, a następnie zbiegł na północ i dotarł do bieguna, gdzie w końcu zamarzł. Frankenstein starał się go odnaleźć i zniszczyć, ale sam zmarł z wyziębienia organizmu. Przed śmiercią zdążył jednak opowiedzieć całą historię kapitanowi statku, którym podróżował - Robertowi Waltonowi.

Cesarz Naga stracił Wężową Koronę, gdy została ona skradziona przez grupę buntowników, którzy uciekli na tereny Morza Antarktycznego, opierając się działaniu artefaktu dzięki telepatii i medytacji. Później, buntownicy dotarli do Pangei i korzystając ze znalezionej tam technologii, przystosowali się do oddychania powietrzem i życia na lądzie. Założyli kolonię i odseparowali Koronę od świata, umieszczając ją w specjalnej skrzyni, która blokowała jej oddziaływanie. Przez kilka lat, kolonią rządzili bracia Pyscatos i Bekkit, jednak ten drugi opuścił w końcu Pangeę, aby podróżować po świecie. Z upływem lat, Pyscatos uległ pokusie i sięgnął po Serpent Crown, dając początek nowemu kultowi Seta w kolonii. Gdy jego brat powrócił z podróży i próbował przemówić mu do rozsądku, zabił go, a gdy zdał sobie sprawę co zrobił, zrzucił Koronę i wysadził maszynerie Pangei, grzebiąc kolonię pod skalno-lodową lawiną. Naga nie zaprzestał poszukiwania Korony, ale bez jej wpływu musiał teraz podtrzymywać swoją nieśmiertelność z pomocą alchemii.

W 1795 roku, Dracula wypowiedział wojnę baronowi Russoffowi i porwał jego córkę, by nakłonić barona do zwrotu zajętych terenów. Russoff ugiął się, ale Dracula i tak zabił jego córkę, wiec baron zaatakował zamek i zabił Draculę. Z jego lochów uwolnił kobietę imieniem Lydla, która okazała się być wilkołakiem i ugryzła barona, przenosząc klątwę na cały jego ród. Dracula wkrótce ponownie powrócił na Ziemię.

U schyłku wieku, do Atlantydy przybyła grupa uchodźców Dewiantów, którzy w zamian za schronienie, ofiarowali swoją technologię.

Eternals z kolonii w okolicy Urana osiągnęli w końcu wiedzę ostateczną, ale dokonawszy tego, stracili wszelką motywację do działania i popadli w skrajną apatię.

Bogowie i boginie zgromadzili do tego czasu pięć kobiet i trzech mężczyzn, którzy mieli wziąć udział w ich przyszłej rozgrywce przeciwko Celestianom.

 

 

Gil Galad
Avalon marvelcomics.pl jest nieoficjalną stroną poświęconą komiksom wydawnictwa Marvel.
Prawa autorskie do wszelkich postaci i grafiki - o ile nie napisano inaczej - należą do firmy Marvel i jej podmiotów.
Wszelkie materiały oryginalne © 2002-2017 Avalon marvelcomics.pl Kopiowanie tekstów bez zgody autorów jest zabronione.