Avalon » Serie komiksowe » Annihilation: Super-Skrull » Annihilation: Super-Skrull #4

Annihilation: Super-Skrull #4

Postacie
Cytat

Praxagora: "He could have escaped. He could have left me to make the sacrifice. He could have live to fight againt. He could have avenge his son. But in the final act he bacame more than he ever was... more than Kl'rt... more than the Super-Skrull... He became something to which we must all aspire... He became a hero!"

Streszczenie

Super-Skrull uwięziony na mostku Żniwiarza Boleści, bez dostępu do swych mocy, patrzy bezradnie, jak Zaragz’na zostaje zniszczona. Jedynym o czym myśli jest to, w jaki sposób się zemści. Admirał Salo prezentuje mu puchar pełen nie przetrawionej jeszcze materii organicznej, pobranej z wnętrzności Żniwiarza. R’kin ironicznie stwierdza, że w naczyniu znajduje się syn Kl’rta. Admirał każe młodemu Skrullowi zabrać swoją nagrodę i opuścić statek. Jednak Super-Skrull ma inny pomysł.

Najczęstszym błędem przeciwników Kl’rta jest to, że uważają moce Fantastycznej Czwórki za jedyne jego umiejętności. Tak jest także i w tym przypadku. Super-Skrull korzysta więc z tego niedopatrzenia i hipnotyzuje R’kina, każąc się uwolnić. Mechanik łapie za broń i zaczyna strzelać do znajdujących się na mostku robaków. Niszczy przy tym urządzenia więżące Kl’rta, który od razu atakuje żołnierzy Fali ogniem. R’kin tymczasem odzyskuje zmysły i, przerażony tym co zrobił, ucieka szybem wentylacyjnym. Zajęty walką i uwalnianiem Praxagory Super-Skrull próbuje go powstrzymać, ale jest już za późno. Kończy więc wraz z towarzyszką eksterminację. Admirał Salo, jedyny pozostały przy życiu robak na mostku stwierdza, że wszystkie ich posunięcia są pozbawione sensu. Wszystkie zniszczenia zostaną zregenerowane, inny admirał już zapewne przejął dowodzenie na jednym z wielu mostków, a oddział żołnierzy Annihilusa właśnie forsuje drzwi do tego pomieszczenia. Super-Skrull każe Praxagorze uwolnić Preaka, a sam zabija admirała. Gdy jego dwoje ostatnich podkomendnych pyta o rozkazy, odpiera, że staną do walki i zginą. Praxagora odkrywa jednak inne rozwiązanie – mogą wykorzystać jedną z żył Żniwiarza, tak jak R’kin, i dostać się do jego wnętrzności, gdzie ona, wykorzystując całą swą energię, wywoła olbrzymią eksplozję, która zniszczy statek. Preak ofiarowuje się ich ubezpieczać tak długo, jak to jest potrzebne. Kl’rt chce przebić się wraz z Praxagorą, ale ona nie zgadza się. On ma inne zadanie - musi pomścić ich wszystkich.

Żołnierzom Fali udaje się w końcu sforsować drzwi na mostek, jednak tam czeka już na nich oddział złożony z duplikatów Preaka, uzbrojony po zęby i gotowy do walki.

R’kin przekrada się do jednego ze statków i próbuje go odpalić. Nagle tuż obok pojawia się Super-Skrull chwalący technologię Fali Anihilacji, która bez problemu potrafi znaleźć każde żywe stworzenie na pokładzie. R’kin przybiera straszniejszą postać i atakuje Kl’rta. Nie jest on jednak przeciwnikiem dla Super-Skrulla, który powala go jednym ciosem i zamyka w klatce, uformowanej ze swych dłoni. Chce odpowiedzi, dlaczego R’kin go zdradził i zrezygnował chwały i honoru. Mechanik jednak podczas podróży z Kl’rtem poznał, co dla niego znaczą te dwa słowa i nie chce ich. Gdy Super-Skrull wybucha i krzyczy, że R’kin zabił jego syna, ten stwierdza, że teraz są kwita. Wojownik zaczyna rozumieć – chodziło o ojca mechanika. Ten zgaduje, że podczas gdy Kl’rt zajmuje się nim, Praxagora i Preak próbują zniszczyć Żniwiarza. Próbuje zatem przekupić wojownika – razem uciekną ze statku, a gdy dostaną się do zamieszkałych planet, on opowie, jak bohatersko zniszczył Żniwiarza Boleści. Kl’rt zyska chwałę i miejsce w historii, a R’kin uda się w jakieś spokojne miejsce z dala od wojny. Super-Skrull zdaje się przystawać na tę propozycję i proponuje mechanikowi, żeby spróbował uruchomić statek. Jednak po chwili z wehikułu, zamiast odgłosów startującego silnika, dochodzą pełne bólu krzyki. Po chwili wychodzi z niego Kl’rt. Znajdujący się wewnątrz R’kin, z urwanymi rękami i nogami i wypalonymi ranami, może mieć tylko nadzieję, że jego byłemu idolowi uda się zniszczyć statek.

Praxagora przebija się do trzewi Żniwiarza. W tym samym czasie Preak walczy z oddziałem robali. Mimo swych niesamowitych zdolności polega. Prax w myślach żegna się z nim. Sama zostaje zaatakowana olbrzymim działem i otoczona. Nagle, przez ścianę przebija się Super-Skrull i pozbywa się żołnierzy Annihilusa. Razem dolatują do miejsca, w którym materia pobrana ze zniszczonych planet jest trawiona. Praxagora skupia się i uruchamia proces swej autodestrukcji. Kl’rt nie może jednak pozwolić, by poświęciła się w jego sprawie i postanawia sam się ofiarować. Łącząc się w pocałunku z Praxagorą, absorbuje całą wydzieloną przez nią energię, zostawiając jej jedynie tyle, by dostała się do kapsuły ratunkowej i uciekła. Po chwili eksplodującego Żniwiarza Boleści opuszcza pojedynczy stateczek.

Nowa Zaragz’na, dwadzieścia ziemskich lat od wybuchu wojny. Praxagora opowiada zebranym Skrullom o Kl’rcie, który mogąc uciec, by pomścić swego syna, postanowił poświęcić się, stając się kimś więcej niż Super-Skrullem. Wznosząc się nad wykrzykującymi jego imię Skrullami otaczającymi jego olbrzymich rozmiarów posąg stwierdza, że w tamtym momencie stał się bohaterem.

Autor: S_O

Galeria numeru

Annihilation: Super-Skrull #4 Annihilation: Super-Skrull #4 Annihilation: Super-Skrull #4 Annihilation: Super-Skrull #4

Imię i nazwisko:
Inne pseudonimy:
Opis:
Moce:
Avalon marvelcomics.pl jest nieoficjalną stroną poświęconą komiksom wydawnictwa Marvel.
Prawa autorskie do wszelkich postaci i grafiki - o ile nie napisano inaczej - należą do firmy Marvel i jej podmiotów.
Wszelkie materiały oryginalne © 2002-2020 Avalon marvelcomics.pl Kopiowanie tekstów bez zgody autorów jest zabronione.