Avalon » Serie komiksowe » Uncanny X-Men » Uncanny X-Men #161

Uncanny X-Men #161

Uncanny X-Men #161

"Gold Rush"

Postacie
Cytat

Wolfgang von Strucker: "Where our beloved fuhrer, Adolf Hitler, failed, Hydra shall succeed! Hail Hydra!"

Streszczenie

W umyśle Charlesa Xaviera trwa burza. Obca świadomość, która w jakiś sposób stała się jego częścią coraz bardziej bierze górę. A bezradny profesor może tylko czuć, jak pasożyt odziera go z człowieczeństwa. Wokół jego łóżka stoją zgromadzeni uczniowie i przyjaciele. Niestety, prognozy Sikorsky'ego są pesymistyczne. Wewnętrzna walka, której nie sposób przerwać, pochłania coraz więcej sił umęczonego ciała. Jeśli wkrótce się nie zakończy, Charles umrze z wyczerpania. Moira opowiada przybyłemu niedawno Cyclopsowi o nieudanej próbie samobójczej Xaviera [Uncanny #158]. Scott stwierdza, że skoro profesor poważył się na taki krok, to nie ma już żadnej nadziei. Odchodzi na bok, wściekły z powodu swej bezsilności. Corsair chce podążyć za synem, ale Storm prosi go, by pozwolił jej z nim porozmawiać. Odnajduje go patrzącego na zachód Słońca. Scott pyta ją o ostatnią drakę w Pentagonie [również Uncanny 158], która ponownie nadszarpnęła reputację zespołu. Ororo tłumaczy, że akcja była konieczna by zapewnić im bezpieczeństwo. Cyclops stwierdza, że trzeba było znaleźć lepsze wyjście, skonsultować się z nim. Storm przypomina mu, że teraz ona jest liderem. Summers sugeruje, że może powinien ją zastąpić. Rozzłoszczona Ororo oświadcza, że wystarczy, żeby poprosił. Scott przeprasza ją. Wyznaje, że dręczy go sytuacja z profesorem. Xavier jest dla niego ojcem bardziej niż Corsair i nie może znieść tego, że taki człowiek musi umrzeć przedwcześnie. Przypomina mu się śmierć Jean, dzieciństwo w sierocińcu i boi się ponownej samotności. Ororo przytula go, mówiąc, że ma jeszcze ją i pozostałych.


Lilandra nachyla się nad Charlesem, bezskutecznie próbując sięgnąć do niego przez psycho więź. Jej łza pada na twarz ukochanego. Nie wie, że jego świadomość przeżywa teraz ponownie wydarzenia sprzed dwudziestu lat, kiedy przebywał z Izraelu.


Xavier powraca właśnie do Haify po krótkim pobycie w Egipcie [patrz Uncanny #117]. Spotyka swego starego przyjaciela Daniela Shomrona i udaje się z nim do prowadzonego przez niego szpitala psychiatrycznego dla ofiar obozów koncentracyjnych. Daniel pamięta, jak Charles pomagał wielu dotkniętym traumą ludziom i sądzi, że tutaj też może być pomocny. Na miejscu przedstawia mu jednego z wolontariuszy - Magnusa, który również przeszedł przez piekło obozów. Podczas zapoznawczej rozmowy Xavier próbuje sięgnąć do umysłu nowego znajomego i napotyka potężną zaporę psychiczną. Wygląda na to, że Magnus również jest mutantem.


Daniel pokazuje Xavierowi jedną z pacjentek - Gabrielle Haller. Po uwolnieniu z obozu w Dachau ta młoda dziewczyna popadła w stan katatonii, całkowicie uciekając od rzeczywistości. Według Shomrona Charles jest dla niej jedyną deską ratunku. Xavier siada naprzeciwko dziewczyny i spogląda w oczy. Choć Daniel i Magnus tego nie widzą, wchodzi do jej umysłu, próbując sięgnąć świadomości. Natrafia na potężny mur, którym Gabrielle odgrodziła się od rzeczywistości i atakują go jego strażnicy - psychiczne pasożyty. Używając swojej psionicznej mocy Charles niszczy je i rozbija mur, przechodząc do głębszej warstwy umysłu Gaby - jej wspomnień z okresu wojny. Kiedy się zaczęła, była dziesięcioletnią dziewczynką, dlatego nazistowskich żołnierzy postrzega jako zdeformowane stwory. Widzi swoją rodzinę, transportowaną do obozu śmierci. Ją oszczędzają, gdyż jest zbyt ładna. Staje się zabawką dla bydlaków w mundurach. Traci na zawsze swą niewinność. Kiedy horror wojny dobiega końca, przyprowadzają ją do komendanta, który dotyka ją magiczną różdżką i zmienia w złoty posąg. W tym momencie Gaby otwiera oczy i zaczyna płakać. Jest w izraelskim szpitalu a Charles przytula ją, pozwalając się wypłakać. Daniel i Magnus odprowadzają Gaby do łóżka, by doszła do siebie, po czym przechodzą z Charlesem do gabinetu. Shomron jest ciekawy wizji, o których mówiła dziewczyna podczas tego, co bierze za seans hipnotyczny. Interesuje go motyw złotej statuy. Xavier podejrzewa, że tak jak pozostałe elementy, ma to swe źródło w rzeczywistych wydarzeniach. Cała trójka nie wie, że z tarasu podsłuchuje ich ktoś, kogo równie mocno ciekawi osoba Gabrielle Haller.


Kolejne tygodnie to początek przyjaźni między Charlesem, Magnusem a Gabrielle. Razem zwiedzają kraj, rozmawiają i dyskutują. Podczas jednej z rozmów Charles porusza temat hipotetycznej rasy mutantów. Magnus w przeciwieństwie do niego uważa, że ludzkość pragnęłaby zniszczenia takiej rasy i jedyną jej drogą do przetrwania musiałaby być supremacja.


Podczas jednego ze spacerów Gaby postanawia odwdzięczyć się Charlesowi za ratunek i całuje go. Ten wie, że dziewczyna nie kocha go, tylko potrzebuje bliskości, ale uważa to za dobre dla niej i oddaje pocałunek. Nagle w ich pobliżu eksploduje granat. Oddział używających nowoczesnego sprzętu, mówiących po niemiecku terrorystów atakuje szpital. Ich celem jest pojmanie Gaby. Kiedy Xavier ucieka z dziewczyną, zabłąkana kula ociera się o jego głowę. Charles pada nieprzytomny. Dwóch żołnierzy chwyta Gaby i wycofuje się. Na znak, że zadanie wykonane również pozostali wracają do transporterów. Nagle jakaś tajemnicza siła niszczy wszystkie helikoptery, zabijając większość napastników. Jednak żołnierzom trzymającym Gaby udaje się uciec. Podnoszący się Xavier zauważa na dachu szpitala świecącego dziwnym blaskiem Magnusa. Gdy mężczyzna zbiega do niego, Charles pyta, czy było to konieczne. Magnusa dziwi to pytanie, napastnicy nie mieli przecież oporów. Shomron przyprowadza jednego ze schwytanych najemników, najwyraźniej dowódcę. Charles sonduje jego myśli, dowiadując się, że to były major SS Rudolf Kranz, teraz członek organizacji zwanej Hydra Bruderschaft.


Dwa dni później, w pobliżu Jeziora Rudolfa w Kenii stoi obóz terrorystycznej organizacji neonazistów - Hydry. Jeden z żołnierzy melduje swemu dowódcy, że odnaleźli jaskinię. Baron Wolfgang Von Strucker, jeden z najbardziej poszukiwanych zbrodniarzy wojennych, jest zadowolony. Każe zabrać wycieńczoną Gabrielle na miejsce triumfu, które sama im wskazała. Widząc to przebrany w uniform członka Hydry Charles chce natychmiast zaatakować. Towarzyszący mu Magnus uspokaja go i każe zaczekać na lepszą okazję do działania.


W jaskini Von Strucker wyjaśnia wszystkim, że przed klęską naziści wywieźli z kraju rezerwy złota i ukryli je w Afryce. Gabrielle została zmieniona w żywą mapę, co wpędziło ją w szaleństwo. Ostatecznie jednak plan okazał się skuteczny. Magnus radzi Xavierowi zacząć działać kiedy terroryści wysadzą mur dzielący ich od skarbu i nastąpi zamieszanie. Po chwili żołnierze odpalają ładunki i gdy dym się rozwiewa, oczom barona ukazują się tony złota w sztabach, ukryte za ścianą jaskini. Tymczasem Charles porywa zdezorientowaną Gaby a Magnus pozostaje, by zatrzymać pogoń. Ponieważ terroryści nadbiegają ze wszystkich stron, Xavier nie ma innego wyjścia jak przejąć nad nimi kontrolę. Nagle najemnicy zaczynają walczyć między sobą i zapominają o trójce zbiegów. Tymczasem Charles próbuje przebudzić do Gaby, która wskutek szoku ponownie popadła w zobojętnienie. Do uciekinierów podchodzi sam Von Strucker, atakując swą mogącą rozbijać skały rękawicą. Magnus ruchem ręki zmienia ją w kupę poskręcanego żelastwa i powala barona na ziemię. Faszysta bełkocze coś, że choć go zabije, jego ideały przetrwają. Magnus stwierdza, że być może faktycznie nienawiść zwycięży miłość, ale on nie pozwoli, by homo superior padli czyjąś ofiarą tak jak Żydzi. Magnetycznie wyciąga z jaskini Charlesa i Gaby, po czym przenosi na powierzchnię złoto. Jako ostatni wylatuje sam, zasypując barona tonami skał.


Na powierzchni Xavier pyta Magnusa, co ze Struckerem i jego ludźmi i co zamierza zrobić ze złotem. Zamiast odpowiedzieć, mężczyzna nazywa go naiwnym, jeśli sądzi że ludzie pozwolą żyć mutantom w spokoju. On poprowadzi ich do walki o przetrwanie. Zabierając ze sobą złoto, odlatuje w dal. Niemal w tym samym momencie Gaby wraca do świadomości, mówiąc, że cudownie jest żyć. I Profesor X również budzi się, wykrzykując imię Gabrielle. Widzi zgromadzonych wokół siebie uradowanych uczniów i Lilandrę. Dziękuje jej, mówiąc, że to jej głos przywołał go z powrotem.


Później, na pokładzie krążownika Shi'ar zaczyna się bankiet. Nie uczestniczy w nim zbyt osłabiony profesor ani niechętni imperium Starjammers, jednak są wszyscy pozostali. W takcie wznoszenia toastu Lilandra nagle milknie i zaczyna się tępo wpatrywać przed siebie, zupełnie jak Xavier podczas swej choroby. Ukryty w stole ładunek wybucha i ogłusza pozostałych gości. Do sali wkracza inspiratorka zamachu stanu - Deathbird w towarzystwie Brood. Wskazuje pasożytom leżących bezwładnie X-Men. To ich zapłata - nowi żywiciele, w których Królowa będzie mogła złożyć jaja.

Autor: Christoff

Galeria numeru

Uncanny X-Men #161

Imię i nazwisko:
Inne pseudonimy:
Opis:
Moce:
Avalon marvelcomics.pl jest nieoficjalną stroną poświęconą komiksom wydawnictwa Marvel.
Prawa autorskie do wszelkich postaci i grafiki - o ile nie napisano inaczej - należą do firmy Marvel i jej podmiotów.
Wszelkie materiały oryginalne © 2002-2017 Avalon marvelcomics.pl Kopiowanie tekstów bez zgody autorów jest zabronione.