Avalon » Serie komiksowe » Rogue vol. 3 » Rogue vol. 3 #6

Rogue vol. 3 #6

Rogue vol. 3 #6

"Going Rogue" - Conclusion

Postacie
Zapowiedź

Rogue musi dokonać trudnych wyborów dotyczących jej rodziny i mężczyzny, którego kocha.

Cytat

Rogue: "But... what is she doing in the real world? What doeas she want?"
Campbell: "Why, she wants what any dream wants... She wants to come true."

Streszczenie

Rogue i Campbell przedostali się do sennego wymiaru zwanego Dalekim Brzegiem, który pełen jest surrealistycznych obrazów i postaci. Ona żąda wyjaśnień, dlaczego ma zmierzyć się ze swoja matką, skoro ta od dawna nie żyje. Ostrzega, że nie ruszy się z miejsca, póki nie uzyska odpowiedzi, lecz on nic sobie nie robi z tego małego szantażu, bo tutaj czas biegnie inaczej i nigdzie nie muszą się spieszyć.


W innym miejscy sennego wymiaru pojawia się Gambit. Początkowo cieszy się, że może tutaj widzieć, ale gdy zapoznaje się z otoczeniem, dochodzi do wniosku, że jednak wolałby tego nie oglądać. Zaraz dostrzega Annę w otoczeniu zjaw i natychmiast postanawia ruszyć jej na pomoc. Ona wygląda na zdziwioną i twierdzi, że w ogóle nie powinien tu trafić, ale podejrzewa, że szok spowodowany zderzeniem z drzewem, mógł zakłócić jego świadomość na tyle, by mógł się przedostać przez granicę wymiarów. Remy tymczasem ucina sobie pogawędkę ze zjawami, co daje Annie nadzieję, bo wie, że są one podatne na sugestie. Szybko jednak zostaje otoczony i ulega, a to oznacza, że działa tu potężniejsza siła sugestii i wie nawet, do kogo należy.


Campbell oferuje się wyjaśnić całą sytuację w drodze i zaprasza Rogue do łódki z łupiny kukurydzy. Tłumaczy, że wszystko tutaj jest stworzone z tej samej materii, więc łódka jest bezpieszna, a kiedy Rogue wreszcie wsiada, zaczyna opowiadać historię jej matki: Przybyła tutaj w stanie niepełnej świadomości i gniewu, przez co na stałe uwięziła się w sennym wymiarze, bez możliwości powrotu. Wkrótce jednak, złość na męża przeszła jej i pojawiła się tęsknota za dawnym życiem, domem i rodziną - a zwłaszcza za córką. Ponieważ materia tego wymiaru może być dowolnie kształtowana myślą, a Priscilla była tu obecna umysłem i ciałem, mogła odtworzyć sobie świat, który opuściła. A właściwie, stworzyła sobie świat idealny w jej oczach - mały kawałek raju dla siebie i ukochanej córeczki. To właśnie odkrył Sainte-Ange podczas swojej podróży do środka sennego wymiaru i to go przeraziło - dzieło samotności i tęsknoty.


Gambit został otoczony przez zjawy, które poniosły go wślad za Anną do małego domku. Ona wyjaśnia, że tu się wychowała, ale gdy wesoło wita się z psem, Remy przypomina sobie, że Rogue też miała takiego psa w dzieciństwie, tylko że zginął, zanim dorosła. Jakiś głos z boku mówi, że w tym świecie nic nie umiera, jednak on może stać się wyjątkiem od tej zasady.


Rogue i Campbell podróżują teraz sennym samochodem, podczas gdy on kontynuuje opowieść: Jej matka stworzyła z sennej materii duplikat Anny Marie i pokochała go jak prawdziwą córkę. Ponieważ bardzo pragnęła, żeby była jak prawdziwa, pozwoliła jej dorastać, czuć i myśleć samodzielnie. Rogue trudno to zrozumieć, więc Sainte-Ange uprzedza, że tak właśnie działają sny - są trudne do zrozumienia. Dla przykładu, zanim zacznie mówić dalej, zmienia samochód w samolot. Teraz mówi o tym, jak tutejsza Anna dorastała, samotna w małym kawałku raju. Miała tylko matkę, ale żadnych przyjaciół, poza tymi, których tworzyła sobie z sennej materii, ale którzy nie byli niczym więcej, jak tylko zabawkami, które słuchały jej poleceń. Ponieważ miała wiele cech charakteru prawdziwej Rogue, gdy dorosła, zaczęła poszukiwać sposobu, by opuścić ten wymiar i obcować z prawdziwymi ludźmi. Prawdopodobnie dostrzegła jego podczas którejś z wizyt tutaj i jakimś sposobem porzeniknęła za nim do prawdziwego świata, a potem nauczyła się robić to samodzielnie. Rogue zgaduje, że to właśnie swój senny odpowiednik spotykała przez ostatnie dni, ale nie może pojąć, dlaczego ta druga tak bardzo chciała przejść do realnego świata. Odpowiedź wydaje się być prosta: jak każdy sen, chciała stać się prawdziwa.


Anna staje w obronie Gambita, kiedy z nieba spływa jej rozgniewana matka. Zarzuca córce, że odrzuciła raj, który dla niej stworzyła, żeby zadawać się z jakimś kreolskim śmieciem. Twierdzi, że to wpływ złej krwi jej ojca i chociaż na to nic nie może poradzić, wciąż może zrobić coś z Gambitem.


Podróżnicy zbliżają się już do celu, kiedy Campbell postanawia wreszcie wyjaśnić, dlaczego rogue musi zmierzyć się ze swoją matką. Chodzi o to, że Priscilla zawsze łatwo wpadała w złość i wtedy miała problemy z kontrolowaniem siebie. To właśnie ten gniew pozwolił jej otworzyć przejście między wymiarami. Więc kiedy jej Anna uciekła do prawdziwego świata, wysłała za nią chordy wściekłych zjaw, a tymczasem samotność tylko potęgowała jej złość. Dlatego musi zostać powstrzymana, zanim wyrządzi szkody w realnym świecie.


Gambit twierdzi, że umie zatroszczyć się o siebie i nie potrzebuje ochrony, zwłaszcza teraz, kiedy odzyskał wzrok. Anna jednak wyjaśnia mu, ze to wszystko jest iluzją - nie odzyskał wzroku, widzi tylko senne zjawy. Poza tym, jej matka ma całkowitą kontrolę nad wszystkim w tym świacie i jeśli zechce go uśmiercić, nie będzie mógł nic zrobić. Priscilla wpada w większą złość, widząc, jak Anna obejmuje go i każe zjawom zabić przybysza. W takiej sytuacji, Gambit dochodzi do wniosku, że zbrodnia powinna być odpowiednia do kary i całuje Annę.


W tej chwili zjawia się prawdziwa Rogue i Campbell. Gambit jest zaskoczony, słysząc jej głos, choć jej nie widzi. Równie zaskoczone są Anna i Priscilla. Tworzy się niezły chaos, pełen pytań i przypuszczeń, który przerywa senna Anna oświadczając, że zostanie w tym wymiarze i nigdy więcej nie będzie uciekać, jeśli matka pozwoli Gambitowi zostać tu z nią. Remy jest zaskoczony, ale dla niej wybór jest prosty: może wrócić do prawdziwego świata, gdzie jest ślepy i nie może dotknąć swojej ukochanej, albo zostać tu z nią i mieć wszystko. Rogue przygląda się z obawą, kiedy on się zastanawia, a tymczasem Campbell oferuje się zająć jego miejsce. To jednak nie będzie konieczne, bo Gambit ostatecznie wybrał prawdziwą Rogue.


Słysząc to, senna Anna wpada w złość i rzuca się na swoją realną odpowiedniczkę. Okłada ją pięściami, krzycząc, że zawsze miała wszystko, podczas gdy ona była tylko czyimś snem. Prawdziwa Rogue nie pozostaje jej dłużna i szybko zdobywa przewagę. Jednak w tej chwili wtrąca się Priscilla, twierdząc, że źle postąpiła, oddzielając się od rzeczywistego świata i teraz chciałaby tam wrócić, a to oznacza wymazanie z istnienia wszystkiego co stworzyła. Rogue prosi ją jednak, by się powstrzymała. Wie, że tutejsza Anna nie jest tylko iluzją, bo ma uczucia i żyje - w jakiś sposób jest częścią jej samej. W rzeczywistym świecie była odporna na jej mutacyjne zdolności, ale tutaj wciąż działa siła sugestii, więc jeśli zechce, może ją wchłonąć i połączyć się w jedno. Anna zgadza się i po chwili stają się jedną osobą, dzieląc wspomnienia i uczucia.


Teraz pora pojednać się z matką i wrócić do prawdziwego świata. Gambit wprawdzie nie widzi swojej Chere, ale również chciałby właściwie przedstawić się jej mamie i niezwłocznie to czyni. To jednak przeraża Rogue, bo jeśli Remy widzi Priscillę, oznacza to, że ona również nie jest realna. Ona sama zaprzecza, ale w tej samej chwili zaczyna się rozpływać, bo Anna przestała w nią wierzyć. Campbell twierdzi, że od początku to podejrzewał: Priscilla umarła tutaj dawno temu, ale senny obraz jej samej przetrwał wraz z innymi tworami. Teraz, skoro wszystko zostało naprawione, może odesłać ich do prawdziwego świata, aż do następnego razu. Rogue próbuje go zatrzymać, ale...


Budzi się obok Gambita, gdzieś na trawie. On obudził się wcześniej i zdążył już przekonać się, że to prawdziwy świat. Prosi teraz, żeby zabrała go do domu, bo znowu nic nie widzi. Rogue twierdzi jednak, że ma jeszcze jedną rzecz do naprawienia.


Następnego dnia Anna Marie wraca do swojego rodzinnego domu, z bukietem kwiatów, by przeprosić ciotkę Carrie za swoje zachowanie i podziękować za wszystko, co dla niej zrobiła.

Autor: Gil Galad

Galeria numeru

Rogue vol. 3 #6 Rogue vol. 3 #6

Imię i nazwisko:
Inne pseudonimy:
Opis:
Moce:
Avalon marvelcomics.pl jest nieoficjalną stroną poświęconą komiksom wydawnictwa Marvel.
Prawa autorskie do wszelkich postaci i grafiki - o ile nie napisano inaczej - należą do firmy Marvel i jej podmiotów.
Wszelkie materiały oryginalne © 2002-2017 Avalon marvelcomics.pl Kopiowanie tekstów bez zgody autorów jest zabronione.