Avalon » Serie komiksowe » Wisdom » Wisdom #2

Wisdom #2

Wisdom #2

"The Rudiments of Wisdom" - part 2: "The Village That Walked Like a Woman"

Postacie
Zapowiedź

Mieszkańcy Wiltshire mają złe sny. To zadanie w sam raz dla agenta Wisdoma, zawsze gotowego bronić Zjednoczonego Królestwa przd wszelkiej maści nadnaturalnym ustrojstwem.

Cytat

Wielebna wioski: "I just know it's what we're meant to do. If the English unconscious is moving... we have to move with it."

Streszczenie

Wisdom budzi się zlany potem z koszmaru, w którym widzi całkowicie zdewastowaną Anglię oraz Maureen z wielką dziurą w głowie i na dodatek mówiącą, że to wszystko wkrótce stanie się prawdą. Jest w niechlujnym pokoju bazy wojskowej usytuowanej w angielskiej miejscowości Pantagruel. Na łóżku wciąż słodko śpi jego nowa żona, wróżka Tink. Bohater zarzuca szlafrok i udaje się na spotkanie z głównodowodzącym tutejszego wojskowego oddziału badawczego, Jonathanem Blatleyem. Ten opowiada mu o osobliwym kłopocie mieszkańców, który przyczynia się do sporej liczby wyprowadzek z tego miasteczka. Powodem tej sytuacji jest efekt uboczny testowania tu przez wojsko pewnej broni.


Pete i Maureen rozmawiają o złych snach, które ostatnio miewają. Postanawiają przenieść rozmowę z obfitującej w zieleń scenerii miasteczka do zaciemnionego pubu. Tutaj Maureen wyjawia, że miewa sny innych ludzi i widzi siebie tak jak inni ją widzą. Wisdom żartuje wówczas, że wcale nie uważa, że ma za duży tyłek w tych spodniach. Zapytany o jego małżeństwo z Tink, odpowiada bez entuzjazmu, że traktuje to raczej jako przymus.


Tymczasem, Sid i John są na spotkaniu rady parafialnej i słuchają o problemie mieszkańców, jakim jest notoryczne miewanie złych snów. Nagle, budynek, w którym odbywa się spotkanie, zostaje ostrzelany przez szalonego żołnierza, krzyczącego coś o szkolnych przedmiotach i walącego z karabinu gdzie popadnie. John i Sid wybiegają aby powstrzymać szaleńca, lecz ubiega ich Wisdom, który swymi "gorącymi nożami" odcina delikwentowi obie dłonie.


Już w szpitalu jednostki, okaleczony żołnierz przyznaje, że wydawało mu się, że to tylko sen. Maureen dotyka go i nagle wszyscy obecni zaczynają śnić na jawie. Pete widzi się w absurdalnej sytuacji, kiedy to wisi wiele pięter nad ziemią, ledwo trzymając się jednej cegły, a jego nadopiekuńcza matka uczepiła się nogi syna i ciągnie w dół, jednakże chcąc mu za wszelką cenę pomóc. Captain Midlands śni obraz rzeczywistości, w której to faszyści wygrali wojnę i teraz panoszą się, podczas gdy on potulnie siedzi na ławce. Tink jako jedyna pozostała w pełni świadomości, lecz John odpłynął daleko w swym śnie o Skrullach zajmujących miejsce "the Beatles" i borykających się z brakiem chęci do podbijania świata. Również w miejscowym pubie i na parafii, ludzie powariowali przez mary, które teraz stały się jeszcze bardziej rzeczywiste, gdyż w jakiś tajemniczy sposób są nadawane i potęgowane przez osobę Maureen.


Pete zmierza do miejsca gdzie trzymana jest kłopotliwa broń. Towarzyszy mu śniona przez niego zakrwawiona matka, która wciąż podpowiada synkowi, co ten ma robić. Wisdom denerwuje się, pomimo iż wie, że to tylko sen na jawie. Na miejscu, mężczyzna, który aby uniknąć efektów ubocznych zjadł 17 tabletek dextroamfetaminy i wypił puszkę Red Bulla, wyjaśnia Pete'owi działanie wielkiej w rozmiarach machiny. Jest to broń dźwiękowa, której fale odbijają się od głęboko osadzonych warstw skorupy ziemskiej i następnie wracają w kierunku celu, niszcząc go. Pojawia się Maureen wraz z Tink. Ta pierwsza stwierdza, że maszyna łączy ją z jakimś potężnym i najwyraźniej śniącym głęboko pod ziemią umysłem, a ona sama stała się swego rodzaju transmiterem. Wygłaszanie tej tezy jest jednak co chwilę przerywane wydobywającymi się z niej dźwiękami jakby przeżywanego orgazmu, co również spowodowane jest jej snami na jawie. Mężczyzna oznajmia zgromadzonym, iż broni nie da się wyłączyć, gdyż coś jak gdyby ją wysysa. Nagle, głos zabiera Tink, informując o tym, że ona nie miewa snów, więc jako jedyna jest odporna na owe działania uboczne. Wie też o innej ważnej rzeczy.


Tink wyjawia całej ekipie MI-13, siedzącej w kółeczku po turecku, rozwiązanie "sennej zagadki". Wieki temu, jeden z gigantów Brytanii, Pantagruel, został pokonany i pochowany pod ziemią przez Celestials bądź Asgardians. "Aromat" snów gigantów lekko określa charakter życia na wyspach, lecz teraz przez działanie broni oraz osobę Maureen, efekt jest spotęgowany. Podczas spotkania, Maureen wciąż przeżywa orgazmy, a Wisdom wciąż widzi swą mamę. Tink decyduje, aby wspólnie wysłać wiadomość do giganta poprzez zdolności transmitowania pani Raven. Wiadomość ma brzmieć - "Ucisz swój sen". Bohaterowie łapią się za ręce, starają się skoncentrować i... potężna ręka wychodzi spod ziemi, a za nią cała, niesamowicie ogromna postać Pantagruel, która okazuje się być kobietą. To John the Skrull pomyślał - "Obudź się"! Momentalnie, wszyscy mieszkańcy miasteczka otrząsają się z szaleństw pod wpływem śnienia, gdyż teraz ich wioska... leży na głowie gigantki! Co gorsza, ze snu budzą się równie wielcy strażnicy, mający na celu ponownie "uśpić" Pantagruel. Rozpoczyna się walka, podczas której połacie terenu osadzone na olbrzymach dosłownie latają, a wraz z nimi budynki, samochody oraz ludzie. Gdy John i Tink zajęci są ratowaniem spadających ludzi, Maureen kontaktuje się z Pantagruel. Ta chce wiedzieć, po czyjej stronie są zgromadzeni na jej głowie mieszkańcy oraz MI-13. Oczywistym jest fakt, że należy powiedzieć, że po jej stronie, jednak musi to być powiedziane całkowicie szczerze. Ochotnikiem jest Captain Midlands, dla którego spotkanie z chodzącą Anglią będzie zaszczytem. Gigantka przyjmuje wiadomość i odkłada miasteczko leżące na urwanej jednemu ze strażników, głowie. Następnie, potężnym kopem w krocze, powala swego drugiego przeciwnika. Wisdom proponuje ewakuację i atak rakietowy na Pantagruel, która jednak właśnie rozpoczęła podróż do miejsca, gdzie nikogo nie skrzywdzi. Wielebna wioski stwierdza, że skoro "podświadomość Anglii" porusza się naprzód, wioska wraz z jej mieszkańcami będzie poruszać się wraz z nią.


Przed wylotem z głowy Pantagruel, Pete rozmawia przy helikopterze z Maureen. Matka, którą Wisdom przez cały czas widział, została zabita w 1987, podczas masowego morderstwa w niegdyś pobliskim miasteczku. Stąd wziął się jego niesmak do nostalgii i brak odczuwania radości z masowego zabijania. Zafrasowana Tink obserwuje ich, stojąc samotnie.


Gdy MI-13 odlatują w śmigłowcu, mieszkańcy Pantagruel już snują plany pod kątem ich niecodziennej pozycji na głowie gigantki przemierzającej ocean. Postanawiają np. zwołać specjalne zebranie rady parafialnej oraz nawiązać relacje dyplomatyczne z Grenlandią. Obawiają się jednak wpływu ich obecnej sytuacji na tegoroczny sezon w krykieta...

Autor: Jim Jaspers

Galeria numeru

Wisdom #2

Imię i nazwisko:
Inne pseudonimy:
Opis:
Moce:
Avalon marvelcomics.pl jest nieoficjalną stroną poświęconą komiksom wydawnictwa Marvel.
Prawa autorskie do wszelkich postaci i grafiki - o ile nie napisano inaczej - należą do firmy Marvel i jej podmiotów.
Wszelkie materiały oryginalne © 2002-2019 Avalon marvelcomics.pl Kopiowanie tekstów bez zgody autorów jest zabronione.