Avalon » Serie komiksowe » X-Men: Legacy » X-Men: Legacy #249

X-Men: Legacy #249

X-Men: Legacy #249

"Aftermath" - part 2

Postacie
Zapowiedź

Po przetrwaniu Age of X, Rogue i Magneto dochodzą do wniosku, że wspólne przeżycia jeszcze bardziej ich do siebie zbliżyły. Relacja dwojga mutantów stanie jednak pod znakiem zapytania, gdy Rogue postanowi zmusić Magnusa, by stawił czoła koszmarom ze swej przeszłości.

Streszczenie

"Black"

Magneto włamuje się wraz z Rogue do muzeum holocaustu w Los Angeles, zapewniając, że nie dotkną niczego – po prostu potrzebował odrobiny prywatności, a eksponat znajdujący się na wystawie pomoże mu opowiedzieć pewną historię. Prowadzi kobietę do zdjęcia Augusta Hirta, profesora anatomii i dziekana Uniwersytetu w Strasburgu w latach czterdziestych, którą to pozycję zyskał po tym, jak trzem jego żydowskim przełożonym odebrano rangi naukowe. Hirt był gorliwym nazistą i bał się, że po całkowitej eksterminacji podludzi trudno będzie udowodnić, że ich rasy w istocie były poślednie. Dlatego w 1941 zgłosił się do Himmlera z pomysłem, by wybrać spośród mieszkańców obozu w Oświęcimiu stu przedstawicieli owych ras, pobrać ich pomiary, a następnie zabić i zakonserwować ich organy i szkielety dla dobra nauki. Himmlerowi pomysł się spodobał, tak więc w kwietniu następnego roku Hirt zjawił się w Auschwitz, gdzie przystąpił do wyboru odpowiednich kandydatów. Jednym z nich miał być pewien młody chłopak, jednak towarzyszący naukowcy kapo zabronił mu go zabierać, wyjaśniając, że młodzieniec należy do Sonderkommando i że choć dobro nauki jest ważne, dla niego ważniejsze jest wypełnienie norm.

Koniec końców Hirt wybrał nie stu, lecz 115 "podludzi", których pomiary nadzorował osobiście. Po "wywołaniu zgonu" ich ciała zostały wysłane do Strasburga, jednak adiunkci, którzy mieli się nimi zająć, byli przytłoczeni ich liczbą, a do tego wysłane do Dortmundu podanie o potrzebne do tego chemikalia nigdy tam nie dotarło. Czas mijał, a alianci zaczęli zdobywać przewagę na frontach... W końcu w 1945 roku Hirt, wiedząc, że nie uda mu się wytłumaczyć pochodzenia i celu ciał nadal przetrzymywanych w chłodni, zbiegł do Francji, podając się za handlarza garniturami. Tam został aresztowany na noc przez żandarmerię w związku z godziną policyjną, jednak samo przebywanie w celi było dla niego bolesnym ciosem. I tam właśnie znalazł go Max Eisenhardt. Doktor rozpoznał młodego Żyda z oświęcimskiego Sonderkommando i spytał, czemu tu przybył – w dodatku z liną. Człowiek, który stał się Magneto, wyjaśnił, że tak, jak Hirt, służy on prawdzie, a w przypadku doktora oznacza to wyrok śmierci – przez powieszenie. Chłopak stwierdził jednak, że Niemiec może się z tym nie zgodzić – w takim przypadku Max uda się do jego ojca, siostry bądź dzieci, których również znalazł. Wyjaśnił, że chce jedynie ukarać naukowca. Nieważne dla niego jest, w jaki sposób. Radząc, by w razie czego użył belki stropowej, a nie rur, pozostawił Hirta samego. Kilka godzin później francuscy żołnierze odnaleźli doktora zwisającego z sufitu.

Rogue pyta, jaki jest morał tej opowieści, Magnus więc, mimo że nie lubi rzucać frazesami, przyznaje, że każdego człowieka kształtuje przeszłość. Jego przeszłość pełna była okrucieństwa, tak więc on sam też stał się okrutny. Przypomina, że w Fortecy X Anna Marie coś do niego czuła, ale nie działała zgodnie z tymi uczuciami, i stwierdza, że przeczucie jej nie myliło. Radzi, by wróciła do Gambita, gdyż on naprawdę ją kocha, a jej miłość go uszlachetnia. Ale jeśli kiedykolwiek ją skrzywdzi, niech opowie mu historię doktora Hirta.

"Red"

W mesie Utopii zapada cisza, którą przerywa Toad, pytając, za co miałby przepraszać. W odpowiedzi Cargill rzuca nim przez okno, po czym doskakuje do niego i stwierdza, że jeśli obraża Megan Gwynn, obraża oddział Tempo, a więc także i ją samą. Nagle do Joanny dopada Gambit, chcąc uspokoić sytuację, a gdy kobieta jest gotowa walczyć także z nim, pyta, o co mieliby walczyć. Przypomina, że oddział Tempo nigdy nie istniał – Forteca X była tylko snem. Pora więc się obudzić. Widząc krew na swej pięści, Cargill w duchu przyznaje mu rację i odchodzi.

Udaje się do swego pokoju, gdzie wspomina życie w innym świecie. Była tam żołnierzem, a bojowy szał zapewniał jej bezpieczeństwo. Ale znała to uczucie nawet zanim "Moira" odkształciła rzeczywistość – ów szkarłatny szał, zalewająca jej umysł krew zawsze była jej częścią, nie tylko podczas walki, ale nawet miłosnych uniesień, które zresztą też są dla niej jak walka. Zaczyna się zastanawiać, kim właściwie jest osoba, do której należą te myśli. Ścinając włosy tak, jak je nosiła w Fortecy X, stwierdza, że to nie Joanna Cargill, lecz Frenzy.

Jakiś czas później. Joanna spotyka się z Gambitem, dziękując mu za powstrzymanie walki. W świecie "Moiry" była żołnierzem, a jej niekontrolowana agresja uczyniła ją żywą legendą. W tym świecie jednak każdy czyn ma swe konsekwencje, a ona będzie musiała się tego nauczyć. Wyjawia, że w tym drugim świecie miała coś, co chciałaby odzyskać. By to zrobić, postanowiła dołączyć do X-Men.

"A Color that Tastes like Screaming"

W laboratorium X-Clubu Legion, pod okiem Nemesisa i doktor Rao, testuje urządzenie do kontrolowania mocy, jednak za którymś z kolei razem, przy próbie wywołania mocy osobowości o imieniu Time-Sink, nic się nie dzieje. Jedyne, co wyczuwa David, to zakłócenia ("kolor, który smakuje jak krzyk"). Postanawia wywołać inną jaźń, Delphic, która odpowie na trzy pytania swych rozmówców. Nemesis traci dwa pytania, by dowiedzieć się, że Time-Sink zbuntował się przeciw nim, a wtedy Kavita pyta, kto jeszcze wypowiedział Davidowi posłuszeństwo. Wyrocznia generuje w odpowiedzi obraz jaźni, które odwróciły się od Legiona: Bleeding Image, Chain, Endgame, Susan-in-Sunshine i Time-Sink. Dowodzi nimi Styx. Wracając do siebie, Heller prosi, by skontaktować się z jego ojcem.

"Black Revisited"

Rogue wspomina słowa, które usłyszała od Gambita o powodach za i przeciw miłości i dochodzi do wniosku, że miał on rację. Z tym na myśli staje w drzwiach kwatery Magneto, stwierdzając, że ma wiele powodów, by go nienawidzić, na co Eric odpiera, że wolałby, by się go bała. Kobieta dodaje jednak, że zwykle ludzie sami chcą tego, co, jak dobrze wiedzą, źle się dla nich skończy. Mówi, że jest dorosła i nie może się bać ciemności. Nie zamierza niczego zapewniać Magnusowi... poza tą nocą. To mówiąc, całuje go.


Korekta: Aruna

Autor: S_O

Galeria numeru

X-Men: Legacy #249 X-Men: Legacy #249 X-Men: Legacy #249 X-Men: Legacy #249 X-Men: Legacy #249 X-Men: Legacy #249

Imię i nazwisko:
Inne pseudonimy:
Opis:
Moce:
Avalon marvelcomics.pl jest nieoficjalną stroną poświęconą komiksom wydawnictwa Marvel.
Prawa autorskie do wszelkich postaci i grafiki - o ile nie napisano inaczej - należą do firmy Marvel i jej podmiotów.
Wszelkie materiały oryginalne © 2002-2020 Avalon marvelcomics.pl Kopiowanie tekstów bez zgody autorów jest zabronione.