Avalon » Serie komiksowe » Dark Reign: The Cabal » Dark Reign: The Cabal

Dark Reign: The Cabal

Postacie
Zapowiedź

Pięć historii z udziałem Doctora Dooma, Emmy Frost, Hooda, Namora i Lokiego. Co kombinują członkowie Kabały rządzącej światem Marvela?

Streszczenie

Avengers Tower, zaraz po pierwszym spotkaniu Kabały Osborna. Upewniwszy się, że pozostali sami, Namor pyta Dooma, jaki jest ich plan. Ten odpiera zaś, że nic się nie zmieniło: Norman wkrótce upadnie, a wtedy podzielą się światem – Doom weźmie lądy, a Sub-Mariner – morza. Jego wspólnik pyta jednak, co zrobią, jeśli się myli.

Rok później. Osborn w swej powietrznej fortecy przyjmuje swoją Kabałę – a raczej jej część, stawili się bowiem jedynie Doom i Namor. Victor sugeruje, że reszcie ugrupowania znudziło się pewne towarzystwo, a Norman odpiera, że podziela to uczucie i wzywa swoich Avengers. Hawkeye zauważa, że płaszcz Doctora jest czerwony, a nie zielony, jak zwykle, ten więc odpiera, że to "prezent" od Hooda. Odebrał mu także Cosmic Cube, którą teraz, ku zdziwieniu Namora, prezentuje. Osborn każe swoim Mścicielom zaatakować, ci zostają jednak w mgnieniu oka przeniesieni na drugi koniec Wszechświata. Wobec tego Norman uruchamia swoją zbroję i gotuje się do ataku, jednak jedna myśl dzierżącego kosmiczny artefakt Dooma sprawia, że pancerz się rozpada. Następnie Namor doskakuje do Osborna i przebija go swym trójzębem. Domyśla się, że jego wspólnik zabił Hooda i pyta, co zrobił z Emmą i Loki, Victor odpiera więc, że kobiety są tam, gdzie być powinny – czyli u jego tronu.

Teraz. Namor wyrywa Dooma z zamyślenia i razem wracają do swoich pojazdów. Sub-Mariner stwierdza, że nigdy nie wie, co chodzi po głowie jego wspólnikowi, ten więc wraca myślami do swoich planów, których następnym krokiem jest zabicie Atlantydy, i odpiera, że zagłada. Zawsze zagłada.



"How I Survived the Apocalypse"

Postacie:
* Emma Frost
* Negasonic Teenage Warhead, Adrienne Frost, Sebastian Shaw, Phoenix, X-Men, Hellions, rodzina Frostów

Był wtorek – i jak w każdy wtorek, gdy mieszkała na Genoshy, Emma prowadziła zajęcia z telepatii. Wtedy właśnie państwo mutantów zostało zaatakowane przez Mega-Sentinele Cassandry Novy. Nie był to jednak pierwszy raz, gdy Emma patrzyła na śmierć swoich uczniów.

Kilka lat wcześniej też była nauczycielką, trenującą w swojej akademii w Massachusetts kolejne pokolenie X-Men. Tam została zaatakowana przez swoją siostrę, Adrienne, która zabiła jednego z jej uczniów, a którą koniec końców sama musiała uśmiercić. I to jednak nie był pierwszy raz.

Jeszcze wcześniej, gdy nadal należała do Hellfire Club, Emma próbowała zawiązać sojusz z X-Men. Wtedy jednak budynek zaatakowały Sentinele, które zabiły jej oryginalnych podopiecznych, Hellions, i o mało nie zabiły także jej. Ale było to trudniejsze, niż się spodziewały.

Jeszcze wcześniej bowiem walczyła przeciwko Phoenix. W odpowiedzi na jej atak ta wszechpotężna istota wymazała jej umysł. Całymi miesiącami Emma odtwarzała go neuron po neuronie. Było to prawdziwe piekło, ale nie pierwsze, które przeżyła.

O nie, pierwszym piekłem była jej rodzina. Chłodny, wciąż testujący swych spadkobierców ojciec, brat i matka, całkowicie bezużyteczni po dziesiątkach kuracji odwykowych, i trzy siostry, rywalizujące o miłość i pieniądze ojca. Po tym Piekle na Ziemi nic już nie było jej straszne – odziedziczyła bowiem jedyne, co się liczyło – wolę Frostów. Wolę walki, wolę przetrwania, wolę bycia panią swego losu. Przeżyła to wszystko, bo postanowiła przeżyć.



"Family Trust"

Postacie:
* Hood
* Madame Masque i inni członkowie gangu
* Sam, Sara, Bree

Hood i jego syndykat stoją przed trumną. W niej leży jeden z ludzkich członków, Sam. Parker wspomina, jak w dzieciństwie bał się, że za kilka miliardów lat Słońce pochłonie Ziemię i zastanawiał się, jaki sens ma wobec tego istnienie. Teraz jednak, gdy żegnają jednego ze swoich, odkrywają znaczenie każdego życia – i każdej śmierci, która przypomina im, że sami też nie są nieśmiertelni i że muszą troszczyć się o to, co mają. A zebrani mają samych siebie: są nie tylko gangiem, ale – w pewnym sensie – rodziną, a gdy ginie jeden z nich, każdy po trosze również ginie.

Wcześniej. Parker karmi swoją córkę, podczas gdy Sara dziwi się, czemu musi pracować przy remoncie dróg o trzeciej nad ranem, mężczyzna jednak ucina dyskusję i wychodzi. Po chwili wsiada do samochodu, za którego kierownicą siedzi Sam. Ten pyta, czy interesy poszły tak, jak zwykle, Robbins przypomina mu więc, by nie interesował się za bardzo tym, co tu robi i żeby nie ujawniał nikomu, gdzie go wozi. Nagle do auta podbiega Sam z Bree na rękach i żąda wyjaśnień. Parker, nie mogąc powiedzieć jej prawdy, oznajmia jedynie, że jeśli jeszcze raz będzie się dopytywać o jego pracę, to ich zostawi. Następnie wsiada do samochodu i każe Samowi zawieść się nad rzekę. W drodze przyznaje, że Sam to jego dziewczyna, a dziecko, które trzymała, to ich córka. Kierowca odpiera, że sam ma trójkę dzieci i, choć jest ciężko, nie zamieniłby tego na nic innego.

Nad rzeką Hood i Sam popijają z butelki i rozmyślają. W pewnej chwili Sam stwierdza, że choć czasem są nie do zniesienia, człowiek zrobiłby wszystko dla swojej rodziny, zginąłby nawet, by ich ochronić. Parker przyznaje mu rację i wyciąga pistolet.

Teraz. Hood ujawnia, że Sam został zabity przez zdrajcę w ich szeregach. Może dowiedział się zbyt dużo, może zaufał niewłaściwej osobie. Przypomina, żeby nikt inny nie popełnił podobnej pomyłki.



"The Judgement of Namor"

Postacie:
* Namor
* Crosta i jego rodzice

Namor, poirytowany, że musi się zajmować tak błahą sprawą, prowadzi proces o prawo do opieki nad dzieckiem dwóch Atlantydów. Ojciec wyjaśnia, że ich małżeństwo rozpadło się, a początkowo dziecko trafiło pod opiekę matki. Ta jednak, gdy ich stara stolica została zniszczona, nie wyruszyła, by ukryć się na powierzchni, jak żądał ich król, lecz dalej pozostawała na dnie morza. A że ich syn nie jest już dzieckiem, ojciec żąda odzyskania praw do opieki. Sub-Mariner zauważa, że mimo, że to ojciec ma z prawnego punktu widzenia rację, to matka wystąpiła o audiencję. Kobieta każe więc wprowadzić swego syna, który, jak się okazuje, posiada olbrzymią, podobną ośmiornicy głowę, otoczoną skórnym kołnierzem. Kobieta ujawnia, że zmiana wyglądu nie jest jedynym, co odróżnia Crostę – gdy jest on wściekły, wywołuje on potężne fale uderzeniowe. Nauczył się je kontrolować, matka jednak boi się, że gdyby trafił on w ręce jej byłego męża, żołnierza, stałby się jedynie kolejną bronią. Namor stwierdza, że nie ma czasu na bawienie się w Salomona i besztając oboje rodziców ogłasza, że od tej pory młodzieniec znajdzie się pod jego opieką. Crosta nie zgadza się z takim wyrokiem i atakuje króla, ten jednak nic nie robi sobie z jego mocy i unieruchomiwszy go ogłasza, że zostanie wysłany do szkoły w San Francisco, gdzie nauczy się kontrolować swoje zdolności – czy mu się to podoba, czy nie.



"Dinner With Doom"

Postacie:
* Loki
* Doctor Doom

Latveria, jakiś czas temu. Loki z pewnym zaciekawieniem zauważa, że jej danie zostało zatrute, Doom odpiera więc, że nie powinno to sprawić problemu jej asgardzkiej fizjologii. Dziękuje bogu, a raczej bogini kłamstw, że uprzedziła go o zmianie swego wyglądu, pyta jednak, czy nie potrafiłaby go zmienić, Loki odpiera więc, że między partnerami nie powinno być tajemnic. To powiedziawszy, proponuje Victorowi układ, nim jednak zdąży cokolwiek wyjaśnić, gospodarz ogłasza, że wszelkie wejścia do tej komnaty, o grubych na dwadzieścia centymetrów stalowych ścianach, zostały szczelnie zamknięte, a po chwili z wiszących obrazów zaczyna wylewać się łatwopalna substancja. Gdy całe pomieszczenie staje w płomieniach, a służący padają do jej stóp, prosząc o ratunek, Loki chwali lokalną kuchnię i wspomina potrawy przygotowywane przez krasnoludy z Nidavelliru. Widząc, że Doombot, siedzący po drugiej stronie stołu, topi się od gorąca, bogini zerka w stronę ukrytej kamery, domyślając się, że prawdziwy Victor ją obserwuje. Ten potwierdza, dodając, że musiał sprawdzić, czy ma do czynienia z prawdziwym Lokim – co potwierdziły tak odporność na trucizny i ból, jak i całkowity brak szacunku dla ludzkiego życia. Loki wstaje więc od stołu i bez problemu przebija się przez stalowe drzwi na spotkanie z Doomem. Tam proponuje mu współpracę – od dawna próbowała zdobyć władzę w Asgardzie, a teraz nareszcie jest ku temu okazja. Odin nie żyje, a nowy król, Balder, nie jest nawet w połowie tak mądry, za jakiego się uważa, łatwo byłoby więc przekonać go do opuszczenia Oklahomy i przeprowadzki w bardziej umiarkowany klimat – taki, jak w Latverii. Z Asgardem opustoszałym, Loki stałaby się jego niepodzielną władczynią, a z planem, by pozbyć się Thora, już wprowadzonym w ruch, nic nie może jej powstrzymać. Gdy Doom pyta, co on będzie z tego miał, Loki odpiera, że choć jest królem i posiada ogromną potęgę, nadal nie ma jednej rzeczy. Rzeczy, którą pomogłaby mu zdobyć. Po chwili namysłu Victor przyznaje, że klimat w Latverii w istocie jest podobny do tego w Asgardzie.

Autor: S_O

Galeria numeru

Dark Reign: The Cabal Dark Reign: The Cabal Dark Reign: The Cabal Dark Reign: The Cabal Dark Reign: The Cabal Dark Reign: The Cabal Dark Reign: The Cabal Dark Reign: The Cabal Dark Reign: The Cabal Dark Reign: The Cabal Dark Reign: The Cabal Dark Reign: The Cabal

Imię i nazwisko:
Inne pseudonimy:
Opis:
Moce:
Avalon marvelcomics.pl jest nieoficjalną stroną poświęconą komiksom wydawnictwa Marvel.
Prawa autorskie do wszelkich postaci i grafiki - o ile nie napisano inaczej - należą do firmy Marvel i jej podmiotów.
Wszelkie materiały oryginalne © 2002-2019 Avalon marvelcomics.pl Kopiowanie tekstów bez zgody autorów jest zabronione.