Avalon » Serie komiksowe » Spider-Girl » Spider-Girl #5

Spider-Girl #5

Spider-Girl #5

„A touch of Venom !”

Postacie
Cytat

Spider-Girl: “Lunatic Laugh? You’re kidding, right?”

Phil: “Hey! It sounded better when I was younger.”

Streszczenie

Prolog. Nowojorskie więzienie SHIELD. Podirytowany agent nie może znieść jednego z więźniów - czarnego, kosmicznego symbionta, który nieustannie od przeszło dziesięciu lat bezskutecznie próbuje wydostać się z pojemnika, waląc w to samo miejsce. Aby w końcu go uciszyć, strażnik pokazuje mu artykuł o Spider-Girl. Jednak zamiast zdębieć i zamilknąć, obcy rozbija pojemnik i rzuca się na niego.

 

Peter pakuje strój córki do pudła, wrzeszcząc, że jej dni jako Spider-Girl są policzone. Nie trafiają do niego jej argumenty. Nieważne, czy ktoś zginie, bo nie przyszła mu z pomocą- jest tylko dzieckiem i nie nadaje się na bohaterkę, a ten świat ma wystarczająco dużo superbohaterów. Rozłoszczona May wychodzi na trening koszykówki, póki to też nie jest zabronione. Ledwo zatrzaskuje za sobą drzwi, Peter musi wysłuchać ostrej reprymendy żony. Mary Jane stoi po jego stronie, ale jest wściekła, że nakrzyczał na ich córkę i nie wysłuchał, co dziewczyna miała do powiedzenia.

 

Przybita May idzie w stronę szkoły, rozmyślając nad swoim życiem. Dochodzi do niej, ale zamiast wejść na trening, zawraca.

 

Mary Jane wyjaśnia Peterowi, że nie powinni się dziwić ich córce - sami wpoili jej takie poczucie odpowiedzialności, które teraz powoduje, że nie potrafi inaczej radzić sobie, posiadając moc. Zamiast na nią wrzeszczeć, powinien był wytrenować ją tak, aby w przyszłości nie ucierpiała. Peter woli jednak dopilnować, aby nigdy nie została bohaterką. Zgadza się jednak, że zachował się jak dureń i wychodzi, aby znaleźć May i wyprostować sprawy. W połowie drogi ma jednak nieprzyjemne spotkanie - znajoma czarna maź rzuca się na niego od tyłu.

 

Godzinę później May przechodzi tą samą ulicą, wymyślając argumenty na kolejną kłótnię z ojcem. Nagle zauważa jego protezę, leżącą na ziemi. Ostrzeżenie pajęczego zmysłu uprzedza ją o ataku czarnych macek, których udaje jej się uniknąć. Ich właścicielem jest czarno-srebrny potwór, w stroju przypominającym kostium jej ojca. Jak sam stwierdza, dawniej nazywał siebie Venomem, ale teraz nie może powstrzymać się od ironii używania imienia Spider-Venom. Unikając jego kolejnych ataków, May z przerażeniem przekonuje się, że we wnętrzu kosmity uwięziony jest jej ojciec. Venom stwierdza, że torturowanie w ten sposób znienawidzonego wroga i jego córki sprawia mu jeszcze większą przyjemność niż zwykłe zabicie jej, więc ją oszczędzi. Oddala się potężnymi susami, ostrzegając, że niedługo złoży wizytę również Mary Jane.

 

Przerażona May wpada do domu i błaga mamę, aby opowiedziała jej wszystko, co wie o Venomie. Mary Jane opowiada o kosmicie, który połączył się z Peterem i znienawidził go, kiedy ten go odrzucił. Ma on potężne zdolności zmiany kształtu, ale jest wrażliwy na wysokie dźwięki. Widzi, że w czasie, kiedy mówiła, May zdążyła przebrać się w swój kostium. Mary Jane już chce ją powstrzymać przed ruszeniem na Venoma, gdy dowiaduje się, kto jest teraz jego żywicielem. May obiecuje, ze pomoże ojcu.

 

Na początek Spider-Girl odwiedza laboratorium policyjne, gdzie do późna pracuje Phil Urich. Dziewczyna wyjaśnia mu sytuację i prosi o pomoc- wie, że ma moce bazujące na dźwięku. Phil potwierdza - nazywa to "śmiechem lunatyka". Rzecz jasna zgadza się pomóc.

 

Spider-Venom zamierza zabić człowieka, który wyrzucił papierek na chodnik. Biedaka na szczęście ratuje Spider-Girl. Venom atakuje ją, złośliwie powtarzając wyrzuty, jakie prawił jej ojciec. May wścieka się coraz bardziej, ale wciąż nie potrafi zrobić przeciwnikowi krzywdy. Co innego Phil, który atakuje go swoim "śmiechem". Spider-Venom ciska w niego samochodem. Myśląc, że potwór go zabił, Spider-Girl atakuje Venoma ze wszystkich sił. On tylko się śmieje, że odziera ją z niewinności tak, jak sam został odarty przez jej ojca. Symbiot schodzi z twarzy Petera, aby ten na własne oczy zobaczył śmierć swojej małej dziewczynki. To jednak nie powstrzymuje May przed walnięciem go w twarz. Zaraz potem Spider-Venom zostaje uderzony od tyłu przez kolejną falę "śmiechu lunatyka" - Phil zdołał zrobić unik i zajść potwora, a teraz swoją mocą zrywa go z ciała Petera i dobija. May pyta, czy nic im nie jest. Obaj zapewniają, że nic, a Phil czeka na oklaski za swoją wspaniałą akcję.

 

W domu Parkerów Peter i Mary Jane padają sobie w ramiona. May przerywa tę romantyczną chwilę, by wrócić do tematu swojej kariery superbohaterskiej. Okazuje się jednak, że ojciec nie zmienił swojego nastawienia - wręcz przeciwnie, uważa, że jako rodzic jest odpowiedzialny chronić ją przed takimi potworami jak Venom.

 

Nastepnego dnia Peter próbuje zacząć rozmowę z Philem, jednak to, o co chce go prosić, nie może mu przejść przez gardło. Urich mówi, żeby się nie kłopotał - doskonale wie, o co mu chodzi i obiecuje się tym zająć.

 

Nieco później. Peter oświadcza żonie, że pogadał z Philem i dopilnują, żeby May nie wróciła do zabawy w bohaterkę. Tymczasem Phil zapewnia May, że ojciec zgodził się, aby ją trenował - pod warunkiem, że dziewczyna nie będzie się wychylać. 

Epilog. Przyglądając się nowemu pojemnikowi, w którym leży to, co zostało z Venoma, dwóch agentów SHIELD uznaje go za stratę pieniędzy. Przecież ten martwy glut nigdzie się nie ruszy. Nie zauważają, jak symbiont delikatnie się porusza.

Autor: Demogorgon

Galeria numeru

Spider-Girl #5 Spider-Girl #5

Imię i nazwisko:
Inne pseudonimy:
Opis:
Moce:
Avalon marvelcomics.pl jest nieoficjalną stroną poświęconą komiksom wydawnictwa Marvel.
Prawa autorskie do wszelkich postaci i grafiki - o ile nie napisano inaczej - należą do firmy Marvel i jej podmiotów.
Wszelkie materiały oryginalne © 2002-2018 Avalon marvelcomics.pl Kopiowanie tekstów bez zgody autorów jest zabronione.